BEN GELDİMM 👸
Öncelikle herkese hayırlı cumalar 💫 O zaman anlatmaya kaldığım yerden devam ediyorum. En son eve gidip direk yattım demiştim oradan devam edelim.⇛ Annem ve babam işte tabi evde kimse yok. Acı çekiyorum hemde nasıl. Normalde hızlıca geçen zaman ben annemleri bekliyorum diye hiç geçmiyor.Neyse saat 6-7 civarı annem eve geldi. Ben hala yataktayım. Betim benzim atmış bir şekilde yatıyorum. Annemde kaç gündür yemek yemiyorum diye 'canın ne istiyor söyle onu hazırlayayım', 'kalk hastaneye gidelim' diyor sürekli. Böyle geçti 1-2 saat daha babam geldi eve. Annem artık dayanamadı. Babam gelir gelmez daldı odama. 'Kalk çabuk üstünü giyin hastaneye gidiyoruz!' dedi. Ben ne kadar hayır, istemiyorum desem de dinlemedi beni. Üstüme geçirdim eşofmanlarımı, saçlarımıda topladım. Çıktık evden. Bizim evin oraları önceki anlattıklarımdan anlamışsınızdır yokuşlu bir yer. Yukarı çıkıp öyle biniyoruz otobüse falan. Yokuşları çıkıyoruz. Amam ben çıkmıyorum. Bir yanımda annem diğer yanımda babam beni çıkarıyorlar. Çıktık yokuşları bu şekilde atladık taksiye. Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesine gittik. En yakın orası çünkü. Girdik acile inanılmaz bir kalabalık ve inanılmaz bir sıra. Önümüzde baya insan var. Neyse ayakta bekleyemedim çöktüm yere. Sıra bana gelene kadar oturdum orada. Bir süre sonra sıra bana geldi. Girdim içeri anlattım doktora. Midem bulanıyor, işte nefesim daralıyor, istiğfar ediyorum falan.Buraya kadar her şey normaldi. Sağ gözüm görmüyor deyince. Doktorlar şaşırdı. Herhalde ilk anlattıklarımla midemi üşüttüğümü falan düşündüler.Arada 2 dakika geçti odaya 3 doktor daha geldi. Beni norm muayene odasının arkasında olan farklı bir muayene odasına aldılar. Gözüme, boğazıma, karnıma,sırtıma her yerime bakmaya başladılar. Ama bir ilgileniyorlar ki benimle inanılmaz. Devlet hastanesinin aciline gidenler bilirler. Doktorlar çok ilgilenmez. Çünkü çok kalabalıktır. Neyse kendi aralarında konuşmaya başladılar falan. Sonra beyin emarı ve kan tahlili istediler. İlk defa emar çektireceğim için çok korktum ve ağlamaya başladım. Anneme istemediğim başka zaman gelip çektireceğimi söylesem de beni dinlemedi ve zorla soktular beni emara. Yaklaşık 30 dakika sürdü. Hiçte korkulacak bir şey yokmuş 🙆 Oradan çıkar çıkmaz kan vermeye gittim. Koluma hiç bilmediğim bir cisim taktılar. Adı da damar yolu 🙈 Daha önce hiç duymamıştım. Çünkü daha önce hiç hastaneye yatırılmamış, hiç serum taktırmamıştım. Kanlarım alındı. Annem bu sırada dosya işlemlerini hallediyor. Babam ise hazır acile gelmişken ağrıyan midesini muayene ettiriyor. Tek başımayım yani. Sonra biri geldi. Hastane görevlisi. 'Yatışınız yapıldı beni takip edin ikinci kata çıkmamız gerek' dedi. Tamam dedim takip etmeye başladım. Ama görevli yürümüyor adeta koşuyordu takip etmekte zorlandım nefesim kesildi. Çıktık ikinci kata 3 doktor karşıladı beni. Muayene odasına aldılar. Karnımı kontrol etmeye başladılar. Sonra oradan birisi dalağımın ele geldiğini normalden büyük olduğunu söyledi. Şaşırdım! Sonra boyumu, kilomu, tansiyonumu,ateşimi ölçüp beni yatmam gereken odaya gönderdiler. 2 kişilik bir oda sonra annem geldi. Biz hala üşüttüğümü düşünüyoruz serum verip çıkarırlar diyoruz annemle. Neyse biraz zaman geçti bir hasta geldi yanıma. Oda yediği bir şeyden zehirlenmiş dili şişmiş nefes alamıyordu. Oksijen maskesi vardı. İşte sürekli hemşireler geliyor tansiyonumu, ateşimi, nabzımı falan ölçüyorlar derken sabah oldu.Kıdemli bir doktor ve birkaç stajyer doktor hastaları kontrol ediyordu. Sıra bana geldi. Kıdemli doktorun tek söylediği şey şuydu:'Merve neden burada yatıyor? Hemen odasını değiştirin!'😱... Bugünlük bu kadar. Umarım sıkılmazsınız.Şimdilik hoşçakalın. Ben değil kanser korksun benden!!!
